Μάτια στραμμένα στον ήλιο
Και η ψυχή μου ψάχνει εσένα,
Μάτια στραμμένα στον ήλιο
και η καρδιά μου χτυπάει για εσένα…
Νιώθω τον χτύπο σου, κι ας μην είσαι κοντά
Νιώθω την ανάσα σου εκεί,
Εκεί που χτυπάει ο παλμός της ύπαρξης μου
Εκεί που η καρδιά δίνει την μάχη της…
Μάχη ανελέητη, θα κερδίσω φωνάζει,
Μάχη χωρίς τέλος, με τον ύστατο εχθρό…
Τον φόβο, που την αστραφτερή πανοπλία του έχει βάλει
Δείχνει ατρόμητος και φοβερός
Μα είναι απλά ένας εχθρός…
Μιλάω στον φόβο…
Θα σε νικήσω… και νικώ,
Σε εξαφάνισα, δεν υπάρχεις πια…
Μια ανάμνηση η ύπαρξη σου…
Γέλιο και χαμόγελο στα χείλη της ψυχής,
Ηχος που βγαίνει και ηρεμεί και την πιο ανταριασμένη θάλασσα,
Ψυχή χωρίς κύμα,
Δεν φυσάει φύλλο, δεν κουνιούνται τα φύλλα στο δέντρο της ζωής,
Ηρεμία στα έγκατα του κόσμου,
Του κόσμου του δικού μου που συναντάει
Μέσα από μονοπάτι μακρινό τον δικό σου…
Και η συνάντηση μοιραία
Η συνάντηση μαγική
Ενας ήλιος που καίει, ξαφνικά μας συντροφεύει
Ένας ήλιος που μας φωτίζει… σε βλέπω
Μάτια στραμμένα στον ήλιο
Και η ψυχή μου βλέπει εσένα
Μάτια στραμμένα στον ήλιο
Και η καρδιά μου χτυπάει μόνο για εσένα…