Η τελευταία πίστα ενός παιχνιδιού χωρίς τέλος
Η πιο δύσκολη, μέχρι τώρα….
Οι πίστες με εχθρούς,
Ξένοι… σώματα χωρίς ψυχή που θα μπορούσε να σε ακουμπήσει
Που προσπαθούσαν να νικήσουν και εσύ πάλευες…
Πάλευες να μην ηττηθείς
Καμία σκέψη για νίκη…
…
Πάντα έτσι θα είναι? Ετσι νόμιζες? Το σκέφτηκες ποτέ άραγε?
…
Μάλλον δεν είναι έτσι… δεν είναι έτσι…
Δεν το είχες σκεφτεί ποτέ…όχι έτσι
…
Η τελευταία πίστα είναι με τον εαυτό σου
Εμείς με εμάς,
Δεν υπάρχουν εκείνοι,
Δεν υπάρχουν εχθροί,
Δεν είναι εχθροί…
…
Είναι σαν εσένα, είσαι εσύ
Παλεύεις με εσένα,
Δεν πρέπει να υπάρξει νικητής,
Δεν πρέπει να υπάρξει ηττημένος…
…
Είναι ένα παιχνίδι αλλιώτικο, εγκεφαλικό
Είναι ένα παιχνίδι που δεν έχει σημασία η νίκη
Σημασία έχει το παιχνίδι, πρόκληση…
Πόσο ίδιο και πόσο διαφορετικό
…
Έτσι ήσουν, έτσι σκεφτόσουν, τα ίδια έκανες με άλλο τρόπο
Ψυχή, καρδιά και μυαλό κινούνται παράλληλα
Ανεπαίσθητη επαφή
Άρσενικό, θηλυκό….
Σημασία στο σύμβολο, φύση μας, αλήθεια μας…
Μα η ουσία ίδια
…
Το παιχνίδι είναι απλό
Το παιχνίδι παίζεται με δύο
Μείνετε και οι δύο σε αυτό
Μην εγκαταλείψετε…
Να υπάρχουν παίκτες, παίκτες δυνατοί
Πρόκληση ο ένας για τον άλλον
Εγρήγορση και ενσυναίσθηση
Έρωτας και αγάπη
Θέλεις και νοιάζεσαι
Μοιράζεσαι χωρίς να αισθάνεσαι ότι χάνεις
Ζητάς, ζητώ και κανείς δεν φοβάται
Δίνουμε και παίρνουμε, ελευθερία μυαλού
Έλεγχος απόλυτος που συγκλονίζει
…
Σε αυτή την πίστα δεν χωράει φόβος
μα υπάρχει…
Το μυαλό αντιστέκεται
δίνη που σε ρουφάει και η αντίσταση, ανάγκη επιτακτική
Φόβος,όχι μην χάσεις
Φόβος, μην και τελειώσει το παιχνίδι
Μην εγκαταλείψουν οι παίκτες
…
Φόβος μην και δεν ξυπνάς να βλέπεις
Μάτια που σε κοιτούν και μέσα τους βλέπεις τον κόσμο, αλλιώς…
Ναι , τον βλέπεις αλλιώς…
Βλέπεις τον εαυτό σου
Βλέπεις μια ζωή με άλλο νόημα, μεγαλείο
Βλέπεις…
Σε βλέπω…