Πως ακούς?
Με τα αυτιά που έχει η ψυχή μου.
Και πως βλέπεις?
Με τα μάτια της καρδιάς.
Και πως καταλαβαίνεις?
Σε αισθάνομαι, καταλαβαίνω όταν σε κοιτώ, όταν σε ακούω
Σε αισθάνομαι μέσα μου να μου μιλας
…
Ήχοι απόκοσμοι που συνθέτουν τις πιο απλές λέξεις.
Αυτές που θέλουμε να πούμε μα δεν τολμούμε.
Σκέψεις που δεν γεννιούνται,
που δεν τολμούν να δουν το φως που ανατέλλει το πρωί.
Που δεν μπορούν να υπάρχουν.
Δράκοι της ψυχής τα λόγια που δεν θέλουμε να ξεστομίσουμε
Μαύρο το πέπλο που υφαίνουν στην ψυχή και καραδοκούν σιγά σιγά να την τυλίξουν, ανάσα, αναπνοή να μην μπορεί να πάρει.
Ασε με να φύγω, δώσε μου χώρο να υπάρχω, αναπνοή για να ζήσω…
Ψυχή που φωνάζει να σωθεί…
…
Πως ακούς?
Με τα αυτιά που έχει η ψυχή μου
Και πως βλέπεις
Με τα μάτια της καρδιάς
Και πως καταλαβαίνεις
Σε αισθάνομαι, καταλαβαίνω όταν σε κοιτώ, όταν σε ακούω
Σε αισθάνομαι μέσα μου να μου μιλας
…
Γλυκιές μελωδίες γαληνεύουν την σκέψη.
Λέξεις απελευθερώνουν ενεργεία μοναδική.
Δύναμη απίστευτη της καρδιάς η αγάπη.
Πανέμορφο πέπλο που υφαίνει, προστασία της ψυχής μοναδική,
απαλό άγγιγμα στη καρδιά που ρυθμικά χτυπά στους παλμούς μιας ζωής
διαφορετικής,
Ζωή που νοιάζεται, ζωή που μοιράζεται, ευτυχία…
Ζεστασιά οι λέξεις που γεννιούνται και ενώνουν.
…
Επιλογή μας η ζωή που ζούμε…
…
Κλείσε τα μάτια και κοίτα
Πως?
Με τα μάτια της καρδιάς
…
Κλείσε τα αυτιά και άκου
Πως?
Με τα αυτιά της ψυχής
…
Στάσου μια στιγμή και κατάλαβε
Πως?
Νιώσε με, κλείσε τα μάτια και νιώσε, κλείσε τα αυτιά και νιώσε
Σε αισθάνομαι μέσα μου να μου μιλάς, σωπαίνω και ακούω, μίλα μου….