Τόσα πολλά να ειπωθούν……τόσες ζωές σε μία…….έτσι νοιώθω, έχω ζήσει τόσες πολλές ζωές σε μία….
Ξημέρωσε μια μέρα που σίγουρα η ιστορία της Ελλάδας αλλά και όλης της ανθρωπότητας θα την θυμάται. Θα αναφέρεται στα συγγράματα, στα κείμενα που κάποια περίεργα και ανήσυχα μυαλά θα διαβάζουν μετά από χρόνια. Αλλά πως να μεταφέρεις το συναίσθημα, πως να εξηγήσεις σε αυτούς που δεν το έζησαν πως νιώθεις, δύσκολο πολύ. Εδώ καλά καλά δεν ξέρω εγώ τι νιώθω, δεν μπορώ να το βάλω σε λόγια, δεν μπορώ να το κάνω λέξεις…..
Σίγουρα ξύπνησα σε μια άλλη εποχή. Είμαι σίγουρη για αυτό. Αδιαπραγμάτευτο. Και αναρωτιώμαι, άραγε έτσι αισθάνονται και οι υπόλοιποι άνθρωποι??? Δεν το νομίζω. Η αντίληψη των πραγμάτων είναι σίγουρα διαφορετική για τον καθένα. Ο εγκέφαλος των ανθρώπων σίγουρα αντιδρά ανάλογα με τα ερεθίσματα που έχουμε δεχτεί….
Τι άλλαξε λοιπόν? ¨Η τι θα αλλάξει? ¨Η τι θα πρέπει να αλλάξει??
Ο τρόπος που σκεφτόμαστε σίγουρα πρέπει να αλλάξει. Πρέπει, την πιο σημαντική δεξιότητα που έχει το ανθρώπινο είδος να την βρούμε, ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΙΚΟΤΗΤΑ….. Μια λέξη, μια δεξιότητα που κατάφερε να φέρει το ανθρώπινο είδος στο 2020, μια δεξιότητα που θα φέρει το ανθρώπινο είδος στο 2200, έτσι για να παίζουμε με τα ίδια νούμερα, παιχνίδια του μυαλού!!!!
Οταν όλα αλλάζουν, και όλα είναι διαφορετικά απλά σκέψου…..
Μην αγχώνεσαι, μην φοβάσαι. Απλά σκέψου….. Θέλεις να είσαι μέρος της επόμενης στιγμής, δημιουργικό μέρος. Θέλεις να είσαι με αυτούς που θα σκέφτονται, όχι απλά θα ενεργούν, θα κινούνται με το ρεύμα και απλά θα μετακινούνται όπως τους υποδεικνύουν….. και ίσως το ρήμα να μην είναι σωστό….. το “θέλω”, “θέλεις”, “θέλουμε”….το ρήμα το σωστό είναι το…..θα “είμαι”, “είσαι”, “είμαστε”… με αυτούς που θα….
Μόνο εγώ σκέφτομαι άραγε αυτή τη στιγμή έτσι?? Σίγουρα όχι…Μόνο εγώ βλέπω το μεγαλείο της στιγμής?? Σίγουρα όχι….
Η στιγμή της μετάβασης από την μία εποχή στην άλλη.
Γιατί πρέπει να δούμε τα γεγονότα θετικά, μέσα στην τρομερά αρνητική ενέργεια που υπάρχει και τα επηρεάζει όλα. Κάποτε το να μείνεις θετικός στην αρνητική στιγμή το ζούσες αλλά δεν το βίωνες, κάποτε ήταν μια σκέψη όλο αυτό, τώρα μοιάζει με ανάγκη….