Πως να θυσιάσω μια στιγμή?
Πως να δώσω χρόνο σε κάτι που δεν είσαι εσύ?
Πως να απαρνηθώ το βλέμμα σου, το άγγιγμα σου
την γαλήνη της ψυχής μου σε ένα άκουσμα σου?
Πως?
…
Οι στιγμές μας που μυρίζουν ευτυχία,
ακούγονται μέσα από το τιτίβισμα.
Ιπτάμενες ψυχές που κατοικούν
στο δέντρο της ζωής .
Απόσταση μηδαμινή και μας φτάνουν,
τα πρωινά γαλήνια αίσθηση αρχής χαρίζουν
σε αυτούς που ακούν.
Που ακούν και αισθάνονται τις δονήσεις .
…
Γεύση μοναδική, ότι τα χέρια σου δημιουργούν.
Καινούργιο και παλιό της γνώσης.
Μοιρασιά στην ζυγαριά της ισορροπίας ,
γέλιο και έννοια,
η ερώτηση στις απαντήσεις,
ανάλυση στα δεδομένα,
παρελθόν και παρόν.
Στιγμές…
…
Μίλα μου και σε βλέπω,
κοίτα με και σε αισθάνομαι,άγγιξε με και σε νιώθω…
Κουβάρι και ο μίτος δεν επιθυμεί να βρεθεί εκείνος που θα τον ξεμπλέξει.
Γαλήνη και έκσταση του μυαλού.
Ταξίδι της καρδιάς στα έγκατα της ψυχής
…
Πως να θυσιάσω μια στιγμή?
Πως να δώσω χρόνο σε κάτι που δεν είσαι εσύ?
Πως να απαρνηθώ το βλέμμα σου, το άγγιγμα σου
την γαλήνη της ψυχής μου σε ένα άκουσμα σου?
Πως?
…
Εξαφανίζονται οι λέξεις στο λεξιλόγιο της ζωής
οι λέξεις που σημασία δεν έχουν πια και υπόσταση καμία.
Μόνο το φως, που μπαίνει από τα ανοίγματα που εμείς αφήνουμε
Μόνο το φως, που περνά, που τρυπώνει,
εκεί που μόνο οι ηλιαχτίδες τολμούν να φτάσουν.
Μαγικό το άγγιγμα, φωνές που τρέμουν,
αισθήσεις που χορεύουν στων συναισθημάτων το τραγούδι,
βουβοί αναστεναγμοί.
Κουβάρι και αυτό που να το ξεμπλέξεις δεν θέλεις, δεν μπορείς.
Υπόσχεση που μόνο τα μάτια μας ξέρουν να δίνουν
Και η ψυχή την πιστεύει…
Λέξεις των αερικών που σβήνονται σαν φτάσουν.
…
Χάδι τρυφερό στην στάση που σε φέρνει να συναντάς το όνειρο
Βαριά αναπνοή και φεύγεις.
Και σαν φεύγεις, φεύγω.
Σε αγγίζω και δεν σε χάνω.
Φεύγεις μα είσαι πάντα εδώ
…
Πως να θυσιάσω την στιγμή?
Πως να δώσω χρόνο σε ότι δεν είσαι εσύ?
Πως να απαρνηθώ το βλέμμα σου, το άγγιγμα σου
την γαλήνη της ψυχής μου σε ένα άκουσμα σου?
Πως?