Πύλες του παραδείσου τα τείχη που πέφτουν, άμυνες να μην χρειάζεται η ψυχή για να προστατευθεί, επιθυμίες και ανάγκες ο στρατός της καρδιάς που δεν γυρεύει να νικήσει τον πόλεμο που δεν υπάρχει… … Σταμάτα να τρέχεις άνθρωπε που έμαθες να ξεκινάς και να μην φτάνεις ποτέ! Σταμάτα να παίρνεις χωρίς να δίνεις την ψυχή […]
Πως να θυσιάσω μια στιγμή? Πως να δώσω χρόνο σε κάτι που δεν είσαι εσύ? Πως να απαρνηθώ το βλέμμα σου, το άγγιγμα σου την γαλήνη της ψυχής μου σε ένα άκουσμα σου? Πως? … Οι στιγμές μας που μυρίζουν ευτυχία, ακούγονται μέσα από το τιτίβισμα. Ιπτάμενες ψυχές που κατοικούν στο δέντρο της ζωής . […]
Θηρίο ανήμερο που όταν ξυπνάει στροβιλίζεται μέσα σου και σε επηρεάζει, σε κάθε σου στιγμή. Το αισθάνεσαι να μετακινείται μέσα στο σώμα σου, να περνάει από το κέντρο σου, εκεί που καίει η φλόγα της ενέργειας σου, η φωτιά της ύπαρξης σου, και να ανεβαίνει… να ανεβαίνει σιγά και βασανιστικά… να πλησιάζει… το ελκύει ο […]