Πύλες του παραδείσου τα τείχη που πέφτουν, άμυνες να μην χρειάζεται η ψυχή για να προστατευθεί, επιθυμίες και ανάγκες ο στρατός της καρδιάς που δεν γυρεύει να νικήσει τον πόλεμο που δεν υπάρχει… … Σταμάτα να τρέχεις άνθρωπε που έμαθες να ξεκινάς και να μην φτάνεις ποτέ! Σταμάτα να παίρνεις χωρίς να δίνεις την ψυχή […]
Πως να θυσιάσω μια στιγμή? Πως να δώσω χρόνο σε κάτι που δεν είσαι εσύ? Πως να απαρνηθώ το βλέμμα σου, το άγγιγμα σου την γαλήνη της ψυχής μου σε ένα άκουσμα σου? Πως? … Οι στιγμές μας που μυρίζουν ευτυχία, ακούγονται μέσα από το τιτίβισμα. Ιπτάμενες ψυχές που κατοικούν στο δέντρο της ζωής . […]
Ασε με να χαθώ στα όνειρα των ονείρων σου. Θεατής των στιγμών που ζεις να γίνω. Πέπλο αόρατο πάνω μου και εγώ δεν υπάρχω, από μακριά σε βλέπω, οπτασία των ματιών μου. Ασε με να σε κοιτώ … … Και αν δεν μπορώ να σε ακουμπήσω, μου φτάνει να ακούω την φωνή σου, φωνή που […]
Και όπως χάνεται ο ήλιος πίσω από το βουνό, Εκεί που ζουν φυλές άλλες, Άνθρωποι διαφορετικοί, Που κινούνται αλλιώς με κινήσεις αέρινες και μαγικές, Εκεί που η σιωπή έχει άλλη φωνή, Και η φωνή έχει μελωδία, Εκεί κοιτώ Και χάνομαι…. … Χάνω την ψυχή μου που φεύγει, Αερικό γίνεται και φεύγει μακριά, Την βλέπω μα […]
Πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε την ζωή που σχεδιάσαμε για να ζήσουμε την ζωή που μας περιμένει……Τζόζεφ Κέμπελ Μέσα σε ελάχιστες λέξεις, σε μία πρόταση, μία ζωή που δεν ζήσαμε… μα που είναι στο χέρι μας να την βρούμε, να την ζήσουμε, να την νιώσουμε, να την γευτούμε….. Σχεδιάσαμε…αστείο!! Κανένας σχεδιασμός, απλά ένας αγώνας […]
……. Και όπως μιλούσαν και τσακώνονταν οι άνθρωποι μπροστά σου, και όπως αντάλλασσαν κουβέντες δύσκολες και ματιές που έχουν την δύναμη όχι απλά να σκοτώσουν, αλλά να αφανήσουν όποιον τις εισπράτει… καθώς οι σκηνές εξελίσσονταν μπροστά στα μάτια σου….το μυαλό ξεκινάει τα παιχνίδια…σκέψεις κατακλύζουν τις λίμνες του εγκεφάλου σου και γυρνάς στο παρελθόν… και βλέπεις […]
Τι αίσθηση και αυτή? Η αίσθηση ότι έφτασες εκεί που πάντα ήθελες να πας… σε συνάντησα, σε βρήκα, σε αισθάνομαι πια, σε καταλαβαίνω, σε ακούω… εμένα, εσένα… Φωνή δυνατή μέσα στο μυαλό και η ψυχή έτοιμη, έτοιμη να ανοίξει τις πόρτες της που ερμητικά τις κράταγε κλειστές για να προστατευτεί… καμία προστασία πια… Πέρασες τόσες […]
Οταν είσαι μικρός, όταν ακόμα η ζωή δεν έχει ανοίξει μπροστά σου, ψάχνεις να την βρεις, να την εξερευνήσεις με το μυαλό…και εκεί τα ερωτηματικά είναι τόσα πολλά…το σωστό και το λάθος, αυτό που πρέπει ή δεν πρέπει να κάνεις, να νιώσεις, να γευτείς, να ριψοκινδυνεύσεις, να ζήσεις…. Υπάρχει σωστή απάντηση σε όλα αυτά τα […]
……. Όταν ωριμάζει η ψυχή και σου μιλάει, απλά πρέπει να την ακούς. Εγώ ξαφνικά την άκουσα, για χρόνια σιγή…Μίλαγε άραγε και εγώ απλά δεν άκουγα? Αναρωτιέμαι! Και το φοβερό είναι ότι δεν ξέρω να απαντήσω την ερώτηση αυτή. Πραγματικά δεν ξέρω… Τι σημασία έχει? Και ξαφνικά μια μέρα απλά την άκουσα….στην αρχή εκεί στην […]
Τρομερή ερώτηση…. Τι θέλεις? Τι θέλω?? Ξέρω…..αλλά πως να το πω, σε μένα αρχικά. Γιατί το δύσκολο δεν είναι να το πεις στον άλλον. Το δύσκολο είναι να το πεις στον εαυτό σου, να το συμφωνήσεις με το μυαλό, την καρδιά και την ψυχή!!!!!! Και όταν όλοι “αυτοί” συμφωνήσουν, τότε…… Οταν τα λόγια βγαίνουν εύκολα […]